Vokabular, recnik srpskog jezika
 


 Rezultati pretrage
Pronađeno pojmova: 7 

pozitiv (lat. positivus)
gram. prvi poredbeni stepen, prvi stepen poređenja; prideva, npr. dobar, lep, visok, star, sit itd. (up. komparativ, superlativ); muz. male sobne orgulje; fot. slika, otisak, kopija (supr. negativ).

pozitivan (lat. positivus)
utvrđen, određen, siguran, poznat; stvaran, izvestan, koji se osniva na činjenicama, činjenični; potvrdan (supr. negativan); trezven (duh); koristan; koji postoji, stvarno dat; fiz. pozitivni elektricitet = plus-elektricitet.

pozitivan broj ()
mat. broj koji je veći od nule, beleži se znakom +, plus.

pozitivisti (lat. positivus)
pl. fil. pristalice i sledbenici pozitivizma.

pozitivizam (lat. positivus)
fil. pravac u filozofiji i nauci kojem je polazna tačka samo ono što je pozitivno, činjenični i iskustvom dato, i koji svoja istraživanja i izlaganja vrši samo u ovim granicama, odbacujući svaki metafizički put kao potpuno nepotreban i nekoristan; ovim se imenom naročito zove filozofska i sociološka škola O. Konta (1798 - 1857), tvorca ovoga izraza, koja, odbacujući metafiziku, ograničava ljudsko znanje samo na odnose i zakone, na pozitivne nauke: matematiku, astronomiju, fiziku, hemiju, biologiju i sociologiju.

pozitivno pravo ()
utvrđeno, razumno pravo; pravo koje je sada u važnosti; supr. prirodno pravo.

pozitivnost (nlat. positivitas)
određenost, izvesnost, pouzdanost, činjeničnost, tačnost, utvrđenost; potvrdnost; fiz. pozitivno-električno svojstvo.


Naslovna strana - Postanite saradnik - Forum - IE8 akcelerator - O projektu

© 2006 Vokabular, verzija 0.2.10